Bu sırada şarkı söylemekle keman çalmak arasında çocuk oyuncağı gibi geçiş yapıyor ve ara sıra cesurca “müzik testeresini” de eline alıyor. Sesi ve çeşitli enstrümanlarıyla, coşku ve tutkuyla en farklı müzik türleri arasında süzülüyor.

Peki ertesi sabah geriye ne kalır? Sadece geçmişe dair anılardan başka bir şey yok mu? Bu soruyu yanıtlarken, muhteşem Hilde Knef’in şarkıları, Grieg’in “Morgenstimmung”u ya da Billie Holiday’in “Good Morning Heartache”i kadar vazgeçilmez bir yer tutar. Morricone’nin “Spiel mir das Lied vom Tod”u, Piazzolla’nın “Regreso al amor”u (Aşka Dönüş) kadar dinleyicinin içine işler.

Sonunda umut dolu bir farkındalık kalır:

Gündüz de sıkılmak için bir neden yok – Gece bittikten sonra, yeni bir gece başlar!