Bir film. Sahnede canlı olarak sahneleniyor. Asgari sayıda sahne aksesuarıyla. Ve BlöZinger’in seyircisinin hayal gücünü ve gülme kaslarını en üst seviyeye çıkaran bolca fikirle.

Artık onuncu sahne programları olan “Das Ziel ist im Weg”de BlöZinger, izleyicilerini yine “Kafada Sinema Kabare”ye götürüyor. Çünkü: Yolculuğa çıkan, anlatacak bir şeyler bulur. Ancak BlöZinger, tanıdıklarını seyahat anılarının slaytlarıyla çılgına çevirmek yerine sahneye çıkıyor ve kendine özgü tarzıyla kendi iç dengesini bulma arayışına dair tuhaf hikayeler anlatıyor.

Peki böyle bir arayışa nereden başlanır? Uzaklarda mı, yoksa kendi göbeğinde mi? Ve o dengeyi bulduğunda, sevdiklerine hava güzel ve yemekler lezzetli olduğunu bildirmek için bir kartpostal gönderir mi? Ve asıl mesele şu: Aslında her zaman bir yere varmak zorunda mıyız? Yoksa BlöZinger’i kısa süre önce Alman kırsalında gezdiren otobüs şoförünün şu sözlerini örnek almamız gerekmez mi? “Varmaktan ziyade umutla seyahat etmek daha iyidir.”