Z perspektywy czasu lata dwudzieste ubiegłego wieku uważane są za niezwykle intensywny okres, charakteryzujący się trudną sytuacją polityczną i gospodarczą. Angielskie i francuskie określenia „Roaring Twenties” oraz „Années folles” oddają kolejne oblicza tej dekady, której różnorodność została przedstawiona w programie tego wieczoru pieśni. Można na przykład poczuć atmosferę życia ówczesnej młodzieży w utworze Poulenca „Hôtel” („Je ne veux pas travailler, je veux fumer” – „Nie chcę pracować, chcę palić”) lub doświadczyć dadaizmu w śpiewanej formie w utworze „Ludions” Satiego, podczas gdy Roger Quilter jest przedstawicielem angielskiej muzyki narodowej. D

Prądy polityczne ówczesnego społeczeństwa nieustannie ujawniają się w tekstach pieśni i biografiach kompozytorów. Podczas gdy Hans Pfitzner przed nadejściem III Rzeszy był czczony przez konserwatystów jako kompozytor niemiecko-narodowy
i w swoich pismach wyrażał poglądy antymodernistyczne i antysemickie, w nazistowskich Niemczech stał się jedynie postacią drugoplanową. Erich Wolfgang Korngold również nie komponował w stylu nowoczesnym, ale w 1938 roku musiał opuścić Austrię. Hanns Eisler skomponował swoje przypadkowo znalezione „wycinki z gazet” jako protest przeciwko mieszczańskiej liryce koncertowej oraz jako wyraz często niepewnej
warunków życia klasy robotniczej w wielkich miastach.
Monika Abel i Kathrin Isabelle Klein, nominowane w 2025 roku do Nagrody Niemieckiej Krytyki Płytowej, przenoszą gości muzycznie w tę epokę.