Tablica, sfinansowana przez Braunschweigische Landschaft w ramach projektu "archeologicznej tablicy informacyjnej" realizowanego przez grupę roboczą stowarzyszenia (AG) Ortsheimatpflege, zawiera informacje na temat geologii i prehistorycznych znalezisk dokonanych na wzgórzu o wysokości 122 metrów.

Zostało ono uroczyście zainaugurowane przez Haralda Schraeplera, rzecznika grupy roboczej, w obecności wielu lokalnych urzędników ds. dziedzictwa kulturowego z miasta Salzgitter, członków komisji kultury i lokalnej rady północno-wschodniej. Następnie odbył się spacer prowadzony przez Hartmuta Aldera (Thieder Ortsheimatpfleger) w archeologiczną przeszłość Lindenbergu.

Tablica znajduje się na trawniku na ścieżce łączącej ulice An der Zwergenkuhle i Lindenbergweg. Dowiadujemy się z niej między innymi, że górskie zasoby mineralne były wykorzystywane komercyjnie przez kilkaset lat. Od późnego średniowiecza wydobywano tu czerwony piaskowiec, a później gips, potaż i sól kamienną.

W XVII wieku ważny polimata Gottfried Wilhelm Leibniz jako pierwszy znalazł na Lindenbergu ząb mamuta, który zinterpretował jako ząb zwierzęcia morskiego. Dobre 150 lat później kolejna skamielina została znaleziona przez lekarza miejskiego Bergera z Brunszwiku podczas wydobywania gipsu. W latach 1873-1877 Alfed Nehring, nauczyciel gimnazjalny z Wolfenbüttel, a później profesor zoologii, podczas swoich wykopalisk w kamieniołomie gipsu znalazł materiał kostny wielu innych gatunków zwierząt, takich jak mamuty, nosorożce włochate, lwy jaskiniowe, konie, bydło i jelenie.