Opis
Opis
W przeciwieństwie do pomocy edukacyjnej, prawo nie wiąże uprawnienia z opiekunami prawnymi, ale z samym dzieckiem lub młodą osobą.
Dzieci lub młodzież mają prawo do pomocy integracyjnej, jeśli 1) istnieje duże prawdopodobieństwo, że ich zdrowie psychiczne odbiega od stanu typowego dla ich wieku przez ponad sześć miesięcy oraz 2) ich udział w życiu społecznym jest w związku z tym upośledzony lub takiego upośledzenia można się spodziewać.
Aby określić odchylenie od stanu zdrowia psychicznego, publiczna organizacja ds. młodzieży musi uzyskać opinię psychiatry lub terapeuty dzieci i młodzieży.
Publiczna placówka opiekuńczo-wychowawcza dla młodzieży jest odpowiedzialna za sprawdzenie i ustalenie ewentualnego upośledzenia uczestnictwa.
Ogólna odpowiedzialność zawodowa za decyzję i udzielenie pomocy zgodnie z § 35 a SGB VIII spoczywa na lokalnej organizacji ds. młodzieży.
Pomoc udzielana jest w zależności od potrzeb danego przypadku
- w formie ambulatoryjnej,
- w ośrodkach opieki dziennej dla dzieci lub w innych placówkach opieki dziennej,
- przez odpowiednich opiekunów oraz
- w placówkach dziennych i nocnych oraz innych formach zakwaterowania.
Podstawą prawną uprawnienia do pomocy zgodnie z § 35a niemieckiego kodeksu socjalnego - księga ósma (SGB VIII) jest klasyfikacja zaburzeń psychicznych zgodnie z aktualną Międzynarodową Klasyfikacją Zaburzeń Psychicznych opublikowaną przez Światową Organizację Zdrowia (ICD-10).
Pomoc zgodnie z § 35a SGB VIII jest skierowana do dzieci i młodzieży i kończy się po ukończeniu przez nich 18 roku życia. Młodzi dorośli, którzy są upośledzeni umysłowo lub zagrożeni taką niepełnosprawnością, nie są zatem uprawnieni do pomocy zgodnie z § 35a SGB VIII. Dla tej grupy osób można rozważyć pomoc dla młodych dorosłych zgodnie z SGB VIII lub pomoc integracyjną dla osób niepełnosprawnych umysłowo (dorosłych) zgodnie z § 53 SGB XII. Ten rodzaj świadczenia obejmuje również (zbliżającą się) niepełnosprawność umysłową.
Młodzi ludzie, którzy ukończyli 15 lat, mogą - w przeciwieństwie do pomocy edukacyjnej - samodzielnie składać i realizować wnioski o świadczenia. Wymagana jest jednak zgoda osoby sprawującej opiekę w odniesieniu do ustalenia miejsca zamieszkania, jeśli pomoc jest świadczona poza rodziną.