Konserler vermediği ve kabare ödülleri (Prix Pantheon, Stuttgarter Besen, vb.) kazanmadığı zamanlarda, her şeyden önce bir şey yapıyor: kaçmak.

Diğer şeylerin yanı sıra, bir bisiklet turuna, bir manastıra ve komünist bir yaz kampına gider. Ya da sadece düşüncelerinin derinliklerine iner ki bu da çoğu zaman yeterince maceracıdır. Bu, dünyadaki ve kendi kafasındaki dolambaçlı yollar ve sapmalar hakkında şarkılara ilham verdi. Hafiflik ve mizah dolu ama aynı zamanda karanlık köşeleri keşfetmekten de korkmuyor. Bu kez, yıllardır halının altına süpürülen bazı şeyler ortaya çıkıyor: Eski PUR kaseti. İlkokul raporları. Gece otobüs durağı olayı. Neyse ki Schilgen, başarılı piyano ve gitar çalışı, sesi ve "kalbi, mizahı ve kurnaz esprileriyle uyanık zihni" ('Tuttlinger Krähe' için övgü) ile bizi her uçurumun üzerinden güvenle geçiriyor.

Ve eğer her şey başarısız olursa, her zaman şiirler vardır: küçük, dilsel mucizeler, derinden aptalca ve son derece sanatsal. Yakın zamanda yayınlanan "Toplu Eserler", şiir kitabı standartlarına göre şimdiden çok satanlar listesine girmiş durumda.

Sorusu olan var mı? O zaman ona istediğiniz zaman e-posta yazabilirsiniz. Sadece cevap vermiyor. Bu yüzden en iyisi konsere gelmek.