Na posiedzeniu komisji administracyjnej we wtorek, 13 listopada, grupa parlamentarna CDU jednogłośnie poleciła administracji przygotowanie propozycji "widocznego znaku" w pierwszym kwartale 2008 roku. Pomnik, kamień pamiątkowy lub tablica pamiątkowa mogłyby zostać wzniesione w Salzgitter-Bad, gdzie znajdowało się centrum.
Uzasadnienie wniosku CDU jasno stwierdza, że świadomość, iż historii NRD grozi zapomnienie, zwłaszcza przez młode pokolenie, jest nie do przyjęcia. W ostatnich tygodniach po raz kolejny upubliczniono kolejne rozkazy reżimu NRD, w których specjalne kompanie Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego zostały poinstruowane, aby strzelać do uciekających ludzi. Pod murem i drutem kolczastym zginęło ponad 700 osób.
Dla przypomnienia: zaledwie kilka miesięcy po rozpoczęciu budowy muru berlińskiego, 24 listopada 1961 r. rozpoczął działalność Centralny Urząd Rejestracyjny Państwowych Administracji Wymiaru Sprawiedliwości w Salzgitter, który był powiązany z Prokuraturą Generalną w Braunschweigu. Pod wrażeniem wydarzeń politycznych i pierwszych ofiar rozkazu "strzelaj, aby zabić", ministrowie i senatorowie sprawiedliwości krajów związkowych powierzyli urzędowi zadanie rejestrowania niektórych przestępstw z użyciem przemocy związanych z reżimem popełnionych w byłej Niemieckiej Republice Demokratycznej (NRD) i zabezpieczania dowodów. Miało to na celu stworzenie warunków do późniejszego ścigania osób odpowiedzialnych i podniesienie świadomości niesprawiedliwości wśród potencjalnych sprawców.
Wraz z przywróceniem jedności państwa w październiku 1990 r. działalność rejestracyjna w Salzgitter dobiegła końca. Biuro, które od tego czasu działało pod nazwą "Centralne Centrum Dokumentacji Państwowych Administracji Wymiaru Sprawiedliwości" i zostało przeniesione do Wyższego Sądu Krajowego w Braunschweigu w 1994 roku, otrzymało wiele nowych zadań. Na przykład w pierwszych latach po "zjednoczeniu" około 40 000 akt dochodzeniowych, które zostały utworzone, na przykład, w związku z podejrzeniem zabójstwa na granicy wewnątrzniemieckiej, utrudniania wymiaru sprawiedliwości lub nadużyć w systemie więziennictwa, musiało zostać skopiowanych i przekazanych właściwym prokuraturom w nowych krajach związkowych w celu oceny karnej.
Materiał danych, który pierwotnie był rejestrowany w systemie kodowanych kart indeksowych, został obecnie przeniesiony do przyjaznego dla użytkownika systemu komputerowego. Ponadto akta są nadal dostępne jako oryginalne źródło informacji. W całości zbiór danych ma ogromną wartość dla przyszłej dokumentacji historycznej. Zostało to już docenione przez wielu naukowców, którzy regularnie wykorzystują istniejący materiał danych do celów badawczych.