W przypadku adopcji w ramach pokrewieństwa, adoptowane jest dziecko spokrewnione, takie jak siostrzenica, siostrzeniec lub wnuk.
W przeciwieństwie do adopcji pełnej, rozwiązany zostaje jedynie związek dziecka z obojgiem rodziców biologicznych, ale nie z innymi krewnymi.

To, czy rodzice adopcyjni są odpowiedni i czy można zagwarantować najlepszy interes dziecka, musi być zbadane tak samo dokładnie, jak w przypadku adopcji zewnętrznej.

Dobro dziecka jest zawsze najważniejsze. Poprzez przysposobienie musi zostać ustanowiona relacja rodzic-dziecko.

W przypadku pokrewieństwa do trzeciego stopnia, inaczej niż w przypadku adopcji pełnej, ustaje jedynie pokrewieństwo dziecka z obojgiem rodziców biologicznych, ale nie z innymi krewnymi.