Klezmer ve klesmer arasında bir ayrım yapılmalıdır:

Klezmer, bir zamanlar Doğu Avrupa'daki Yahudi topluluklarında düğünlere veya Purim festivali, Tevrat kutlamaları (Simhat Torah) veya bir sinagogun açılışı gibi neşeli dini bayramlara eşlik etmek için çalınan enstrümantal bir festivalmüziğidir.

Dünyaca ünlü klarnetçi Giora Feidmann bir keresinde klezmer'i Yidiş'in müzikal duası olarak tanımlamıştı.

Hafif müzikleriyle 19. yüzyılda neredeyse tüm dünyada tanınan Salzgitter gezgin müzisyenleriKlesmer olarak kabul edilir. Avrupa, Kuzey ve Güney Amerika, Avustralya ve Afrika'yı dolaşarak kraliyet saraylarında ve yönetici evlerinde, hanlarda, sokaklarda ya da Avustralya ve Amerika'daki altın madencilerinin kamp ateşleri etrafında çalmışlardır.

1790-1812 yılları arasındaki ilk Salzgitter müzisyenleri sadece anavatanlarında veya kuzeybatı Almanya'da seyahat ettiler. Fransa, İtalya, İspanya, İsviçre ya da Güneydoğu Avrupa'ya seyahat etmek kuraldan ziyade istisnaydı.

1813'te ilk bando Rusya'ya gitti ve bunu birçok bando takip etti. Bazı bandolar Çar'ın sarayında ve diğer prenslerin saraylarında çaldı. 1816'dan itibaren ilk bandolar Güney Amerika'ya gitti. Kuzey Amerika ilk başlarda en popüler destinasyonlardan biriydi ve birçok grup Avustralya'ya da gitti. Gezgin müzisyenler Çin, Japonya, Hindistan, Arabistan ve Güney Afrika'ya bile gittiler.

"Mekanik" müziğin ortaya çıkışı ve sektördeki kazanç fırsatları nedeniyle, Klesmerlerin sayısı en geç Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda önemsiz hale gelmişti.

Salzgitter ilçesinin tarihi merkezi Salzgitter-Bad'da düzenlenen müzik festivali, daha önceki durumun tersine çevrilmiş halidir: 19. yüzyılda Salzgitterli müzisyenler çok uzaklara seyahat ederken, şimdi dünyanın dört bir yanından sanatçılar buraya gelerek açık hava sahnesinde klesmer ve dünya müziği, ama aynı zamanda ve özellikle klezmer çalıyor.