Zezwolenie na pobyt, niezależnie od kwalifikacji pracownika wykwalifikowanego, może zostać wydane na pobyty zatrudnienia wynikające z przepisów rozporządzenia o zatrudnieniu, np. na pracę sezonową, dla pracowników domowych, wyspecjalizowanych kucharzy, zawodowych kierowców.

Obywatele niektórych krajów mogą również otrzymać zezwolenie na pobyt w celu podjęcia jakiegokolwiek zatrudnienia, niezależnie od ich osobistych kwalifikacji, jeśli spełniają dalsze wymagania. Są to obywatele następujących krajów:

Andory, Australii, Izraela, Japonii, Kanady, Republiki Korei, Monako, Nowej Zelandii, San Marino, USA (sekcja 26 (1) Employment Ordinance).

Do końca 2023 r. również: Albania, Bośnia i Hercegowina, Kosowo, Czarnogóra, Macedonia Północna i Serbia (sekcja 26 (2) rozporządzenia w sprawie zatrudnienia, tzw. rozporządzenie w sprawie Bałkanów Zachodnich).

Nie jest warunkiem koniecznym, abyś był wykwalifikowanym pracownikiem w rozumieniu ustawy o pobycie, tj. nie musisz mieć dyplomu uniwersyteckiego lub wykwalifikowanego szkolenia zawodowego.

Zezwolenie na pobyt w celu zatrudnienia niezależnie od kwalifikacji jako pracownik wykwalifikowany jest tymczasowym zezwoleniem na pobyt. Okres jego obowiązywania zależy od czasu trwania umowy o pracę lub jest określony przepisami rozporządzenia o zatrudnieniu.

Przed wydaniem zezwolenia na pobyt Federalna Agencja Pracy musi zasadniczo zatwierdzić zatrudnienie, chyba że przepisy rozporządzenia o zatrudnieniu stanowią, że zgoda Federalnej Agencji Pracy nie jest wymagana.