Nieustannie zajmuje się wyimaginowanymi chorobami i drobnymi dolegliwościami, terroryzując tym samym swoje otoczenie. Jedynie jego pokojówka Toinette raz po raz pyta go bez ogródek: „Co właściwie panu dolega?”. Wyjaśnia mu, że lekarze i farmaceuci zarabiają na nim krocie. Jednak bogatemu Arganowi to nie przeszkadza.
Bycie chorym to sens jego życia. Ponieważ zawsze chce mieć przy sobie lekarza, chce, by jego córka Angélique poślubiła lekarza. Ta jednak nie zgadza się na to, ponieważ potajemnie kocha Cléante’a.

Sytuacja zaostrza się, gdy na scenę wkracza druga żona Argana, Béline, która poślubiła go wyłącznie ze względu na pieniądze i chce zmusić Argana do podpisania testamentu na swoją korzyść, w tym celu potajemnie knując intrygi. Po licznych perypetiach dochodzi w końcu do szczęśliwego zakończenia: oszustwo Béline zostaje ujawnione, a Angélique może wreszcie poślubić swojego Cléante’a.

Tragizm tej historii polega na tym, że Molier, który sam zagrał rolę Argana podczas premiery „Chorego z wyobraźni”, był poważnie chory. Podczas czwartego przedstawienia 17 lutego 1673 roku pod koniec spektaklu doznał krwotoku i zmarł wkrótce potem, wciąż w kostiumie. Tak więc ta komedia pozostała jego ostatnią sztuką teatralną i stała się jedną z jego największych sukcesów.
Do dziś nie sposób wyobrazić sobie scen teatralnych na całym świecie bez tych cudownie szalonych postaci!