Nazwa Groß Mahner(Maius Mandere, Magno Mandere) jest używana od końca XIII wieku, aby odróżnić ją od Klein Mahner na południowym wschodzie.

Nawet dziś wielowiekową strukturę osadniczą dzielnicy po wschodniej stronie grzbietu Salzgitter można łatwo rozpoznać z lotu ptaka: Mahnerstraße, która biegnie przez wioskę, dzieli miasto na dwie połowy. Północna część jest zamknięta przez Nordring; południowa część graniczy z Südring, którego południowa strona została zabudowana dopiero w ostatnim ćwierćwieczu XX wieku.

Urząd Liebenburg, który niegdyś należał do terytorium biskupstwa Hildesheim i do którego należał Groß Mahner, musiał zostać scedowany na rzecz księstwa Braunschweig-Wolfenbüttel w 1523 r. wraz z zakończeniem sporu kolegialnego w Hildesheim. Podczas gdy życie w małej wiosce, która charakteryzowała się ciężką pracą rolniczą, prawdopodobnie nie zmieniło się zbytnio na przestrzeni czasu, przynależność polityczna zmieniała się kilkakrotnie w kolejnych stuleciach: w 1643 r., Hildesheim Recess postanowił, że duża część terytoriów utraconych w 1523 r. zostanie zwrócona Hildesheim, które stało się pruskie na początku XIX wieku.

W okresie napoleońskim (1807-1813) Groß Mahner należał do departamentu Oker w Królestwie Westfalii, a następnie do Królestwa Hanoweru, które zostało przyłączone do Prus w 1866 roku.

Od 1 kwietnia 1942 r. Groß Mahner jest dzielnicą Salzgitter.

Wieś rolnicza Groß Mahner przeżyła boom gospodarczy wraz z pojawieniem się buraka cukrowego w drugiej połowie XIX wieku. W 1879 roku kilkaset metrów na północny zachód od centrum miasta zbudowano cukrownię, która rozpoczęła pracę wraz z kampanią 1880 roku.

Fabryka, która już we wczesnych latach produkowała około 30 000 setnych cukru rocznie, była stale modernizowana i przetrwała prawie sto lat, zanim została zamknięta w połowie lat 70. XX wieku. W sierpniu 2004 r. poważny pożar na terenie dawnej cukrowni spowodował tak duże szkody, że pozostałe kominy musiały zostać wysadzone.

Prawdopodobnie najstarsza ochotnicza straż pożarna w mieście z orkiestrą marszową założoną w 1957 r., Towarzystwo Chóralne Mahner z 1872 r. i Klub Sportowy Groß Mahner z 1931 r. są częścią życia społecznego w dzielnicy, która liczy około 500 mieszkańców.