Tablice znajdują się w historycznych miejscach magazynowych wzdłuż szlaku turystycznego o długości około czterech kilometrów między Altenhagen a Gebhardshagen.
Jeannette Hentschel, przewodnicząca Koła Pracy ds. Historii Miasta, podkreśliła znaczenie nowych tablic informacyjnych dla kultury pamięci w Salzgitter. W nawiązaniu do niedawnej kradzieży tablic informacyjnych dotyczących dawnego obozu koncentracyjnego Salzgitter-Bad wyjaśniła: „Właśnie teraz, gdy skradziono tablice informacyjne dotyczące obozu koncentracyjnego Salzgitter-Bad, nadal stawiamy na żywą kulturę pamięci”.
Również Jens Loock, dyrektor ds. pracy w firmie Salzgitter Flachstahl GmbH, podkreślił znaczenie pracy nad pamięcią w miejscach historycznych: „Naszym historycznym obowiązkiem jest upamiętnianie zbrodni nazizmu. Szczególnie dzisiaj jest to ważniejsze niż kiedykolwiek, gdy w Niemczech zyskują na popularności skrajnie prawicowe nurty”.
Frank Klingebiel, burmistrz miasta Salzgitter, zwrócił uwagę na znaczenie nowych znaków pamięci: „Obecnie we wszystkich dawnych lokalizacjach obozów koncentracyjnych w Salzgitter znajdują się znaki pamięci i tablice informacyjne. Nie będziemy w stanie zrekompensować ofiarom popełnionych zbrodni, ale możemy o nich pamiętać i zapobiegać powtórzeniu się takich wydarzeń”.
Maarten Verbaarschot, syn byłego holenderskiego robotnika przymusowego, „[…] chciał opowiedzieć historię Nola i Willema, zaczynając od czasu, kiedy ukrywali się i nalotu na kościół w Sevenum, poprzez ich pracę w kopalni (o ile mi wiadomo), aż po nieszczęśliwy pobyt w obozie i to, jak uratowali sobie nawzajem życie.” Holender podkreślił znaczenie tablic dla krewnych kobiet i mężczyzn zmuszanych do pracy oraz więźniów obozów koncentracyjnych.
Następnie Julia Braun z grupy roboczej ds. historii miasta poprowadziła uczestników z parkingu dla turystów w Altenhagen do dawnego miejsca położenia obozu zewnętrznego Gebhardshagen.
Na podstawie historycznych ilustracji i relacji świadków wyjaśniła historię obozu, a także katastrofalne warunki życia i pracy więźniów obozu koncentracyjnego. Dla kontrastu przedstawiła biografię jednego ze strażników.
Informacje: Praca przymusowa w górnictwie rudowym
Po wybuchu II wojny światowej w 1939 roku w kopalni Haverlahwiese, należącej wówczas do zakładów Rzeszy „Hermann Göring”, zatrudniono liczne cywilne robotnice i robotników przymusowych, jeńców wojennych oraz więźniów obozów koncentracyjnych. Musieli oni między innymi pracować przy wydobyciu rudy.
Zakwaterowano ich w pięciu obozach barakowych położonych między Altenhagen, Gebhardshagen i Gustedt. Latem 1944 roku SS utworzyło w jednym z tych obozów, w pobliżu szybu Haverlahwiese II, filię obozu koncentracyjnego Gebhardshagen. Około 450 mężczyzn było tam zmuszanych do pracy w warunkach niegodnych człowieka. Musieli pracować zarówno na powierzchni, jak i pod ziemią. Obóz funkcjonował przez około dwa miesiące.
Grupa robocza ds. historii miasta dziękuje firmie Salzgitter Flachstahl GmbH, miejskiemu przedsiębiorstwu komunalnemu (SRB) oraz biuru projektowemu Hinz & Kunz z Brunszwiku za dobrą współpracę i wykonanie tablic informacyjnych. Realizacja projektu była możliwa dzięki darowiznom od firmy Volkswagen Salzgitter oraz klubu Rotary Salzgitter-Wolfenbüttel-Vorharz.