Klezmer to instrumentalna muzyka świąteczna, która była niegdyś grana w żydowskich społecznościach Europy Wschodniej, aby towarzyszyć weselom lub radosnym świętom religijnym, takim jak święto Purim, obchody Tory (Simhat Torah) lub inauguracja synagogi.

Wędrowni muzycy z Salzgitter, którzy w XIX wieku byli znani niemal na całym świecie ze swojej lekkiej muzyki, są uważani za Klesmerów. Podróżowali po Europie, Ameryce Północnej i Południowej, Australii i Afryce, grając na dworach królewskich i w domach panujących, a także w gospodach, na ulicach lub przy ogniskach górników złota w Australii i Ameryce.

Pierwsi muzycy z Salzgitter w latach 1790-1812 podróżowali tylko po swojej najbliższej ojczyźnie lub północno-zachodnich Niemczech. Podróże do Francji, Włoch, Hiszpanii, Szwajcarii czy południowo-wschodniej Europy były raczej wyjątkiem niż regułą.

W 1813 roku pierwszy zespół udał się do Rosji, a po nim wiele kolejnych. Niektóre zespoły grały na dworze cara i na dworach innych książąt. Od 1816 roku pierwsze zespoły podróżowały do Ameryki Południowej. Ameryka Północna była jednym z najpopularniejszych miejsc na początku, a wiele zespołów podróżowało również do Australii. Podróżujący muzycy udawali się nawet do Chin, Japonii, Indii, Arabii i Afryki Południowej.

Ze względu na pojawienie się muzyki "mechanicznej" i możliwości zarobkowych w branży, liczba Klesmerów stała się znikoma najpóźniej do końca pierwszej wojny światowej.

Festiwal muzyczny w historycznym centrum dzielnicy Salzgitter w Salzgitter-Bad jest odwróceniem wcześniejszej sytuacji: Podczas gdy w XIX wieku muzycy z Salzgitter podróżowali po świecie, teraz artyści z całego świata przyjeżdżają tutaj, aby na scenie pod gołym niebem grać muzykę klezmerską i światową, ale także i przede wszystkim klezmerską.