Plan zagospodarowania przestrzennego jest "przygotowawczym miejskim planem zagospodarowania przestrzennego"; w przeciwieństwie do planu rozwoju ("wiążący miejski plan zagospodarowania przestrzennego"), plan zagospodarowania przestrzennego nie jest przyjmowany jako ustawa, ale jest ustanawiany jako wewnętrzny plan administracyjny. Ponieważ plan zagospodarowania przestrzennego jedynie przygotowuje wiążące zagospodarowanie terenu i nie reguluje go bezpośrednio, nie tworzy żadnych bezpośrednich praw i obowiązków dla obywateli, ale jest wiążący dla władz ("skuteczny plan zagospodarowania przestrzennego").
Plan zagospodarowania przestrzennego ma za zadanie kontrolować późniejsze planowanie i zapewnia wytyczne dotyczące przyszłego wykorzystania gruntów. Oprócz funkcji kontrolnej pełni on również funkcję regulacyjną, ponieważ z wyprzedzeniem rejestruje i koordynuje wymagania dotyczące użytkowania.